Uczestnicy wyrazili radość z możliwości spotkania w polskim gronie i entuzjastycznie wymieniali się różnorakimi doświadczeniami. Potrzeba dalszych regularnych kontaktów jest jednogłośną konkluzją naszego spotkania.
Rozpoczęliśmy częścią artystyczną, pani Ewa Konieczka zaśpiewała kilka znanych piosenek akompaniując na gitarze, a uczestnicy konferencji dzielnie jej wtórowali.
Wysłuchaliśmy ciekawego wykładu doktorantki z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Oliwii Szymańskiej. Przedstawiła ona analizę porównawczą niektórych aspektów języka norweskiego i polskiego, które mają duży wpływ na wyniki nauki języka norweskiego jako obcego. Na przykładzie przyimków uświadomiła słuchaczom, jak wielkie są różnice między postrzeganiem prostych stosunków przestrzennych przez rodzimych użytkowników języka polskiego i norweskiego. Mówiła też o odmiennościach w strukturze zdaniowej i tekstowej, a także o zjawiskach gramatycznych, które jako nieistniejące w języku polskim, sprawiają uczącym się norweskiego Polakom szczególne trudności. Konkluzją wykładu było stwierdzenie, że spora ilość odmienności w obu językach powoduje swego rodzaju nieufność polskich użytkowników norweskiego, którzy nauczeni doświadczeniem podejrzliwie traktują wszelkie podobieństwa struktur gramatycznych. Nieufność ta, choć w wielu wypadkach oczywiście uzasadniona, prowadzi też jednak paradoksalnie do sytuacji, w której Polacy popełniają błędy językowe, choć gdyby zaufali podobieństwu językowemu, ich wypowiedź byłaby poprawna.
Wykładem na temat współczesnej polszczyzny uraczył nas też doktor Mariusz Kraska z Uniwersytetu Gdańskiego. Jako punkt wyjścia swego wykładu zaprezentował nam filmową kabaretową parodię wykładu znanego językoznawcy na temat słowa kocham. http://www.youtube.com/watch?v=ywkHilp39fg
Następnie dr Kraska zaprezentował dziesięć ciekawych zjawisk współczesnej polszczyzny. Przykładem może być ogromna rola jaką zaczęła pełnić pustka i nicość, np. we wszechobecnych sformułowaniach zero tłuszczu, zero cukru, zero tolerancji. Wskazał też na dużą rolę zapożyczeń z języków obcych, oraz tworzenie polskobrzmiących noelogizmów z bezpośrednim udziałem słów obcych np. sweetaśny. Poetyka horroru była też zjawiskiem, na jakie wykładowca zwrócił uwagę słuchaczy, a jako ilustrację podał szereg często używanych słów np. masakra, rzeźnia, makabra, kaszana itp. Innym zjawiskiem wspomnianym w czasie wykładu była też estetyzacja codziennych doświadczeń, obecna w sformułowaniach galeria handlowa, studio mebli czy internetowa aukcja rajstop. Po wykładzie rozwinęła się interesująca dyskusja na temat zmian we współczesnej polszczyźnie na przestrzeni ostatnich lat, ich przyczyn oraz perspektyw. Uczestnicy mieli też do wykładowcy wiele pytań dotyczących poprawności jezykowej różnych wyrazów i zwrotów.
Punktem kulminacyjnym pierwszego dnia spotkania była uroczysta kolacja, podczas której uczestnicy wzięli udział w quizie dotyczącym wiedzy ogólnej o Polsce, Szwecji i Norwegii. Pytania z zakresu literatury, sztuki, geografii, historii, sportu i rozrywki stanowiły duże wyzwanie. W końcu wyłoniono jednak zwycięską grupę, która otrzymała pamiątkowe kubki.
Drugiego dnia konferencji Magdalena Busk ze Szwecji opowiedziała ciekawie o historii powstania i dziesięcioletniej tradycji szwedzkiej strony Tema Modersmål. Agnieszka Adamczak zaprezentowała zawartość norweskiej strony dla polskich nauczycieli. Wśród uczestników rozwinęła się dyskusja i padło wiele ciekawych pomysłów dotyczących zawartości stron i możliwości ich rozwoju.
W trakcie konferencji uczestnicy odbyli także dyskusję na temat sytuacji i organizacji pracy polskich nauczycieli w Norwegii i Szwecji. Zróżnicowanie systemu pracy polskich nauczycieli nawet w obrębie poszczególnych gmin jest bardzo wyraźne. Zadania stojące przed nauczycielami różnią się również zasadniczo. Produktem naszej pracy powinien być uczeń biegle znający zarówno język polski jak i szwedzki bądź norweski w mowie i w piśmie, uczeń znający kulturę kraju w którym mieszka, jak i kulturę kraju, z którego pochodzi jego rodzina. Jednym słowem uczeń w pełni tego słowa dwujęzyczny, czyli osoba mogąca spełniać wiele ciekawych zadań w społeczeństwie. Nasza rola polega na zarówno na nauczaniu języka polskiego, jak i na pomocy uczniom w pracy z konkretnymi przedmiotami szkolnymi, z którymi uczniowie nie radzą sobie z powodu niedostatecznej znajomości jezyka norweskiego bądź szwedzkiego. System organizacji naszej pracy, postrzeganie naszej roli przez norweskie i szwedzkie władze szkolne oraz nauczycieli, są ogromnie zróżnicowane.
Polskie nauczycielki obecne na konferencji zgodnie stwierdziły, że czują się uczniom potrzebne, a ich praca jest źródłem wielkiej satysfakcji i cennym doświadczeniem. Pełnią one ważną rolę w życiu wielu polskich dzieci i ich rodzin. Jednakże wielokrotnie są nieco zagubione, a ich pracy przydałyby się konkretne ramy i jasno postawione zadania i oczekiwania. Doskwiera nam bardzo mała ilość czasu, jaką możemy poświęcić uczniom, ale czujemy, że jesteśmy w ich życiu ważnymi osobami, które oprócz pomocy w nauce, pomagają im w wielu adaptacyjnych problemach w szkole i środowisku nowego kraju.
Wykładom towarzyszyła wystawa podręczników i pomocy naukowych kilku polskich wydawnictw m.in. wydawnictwa Stentor, Harmonia i Gdańskiego Wydawnictwa Oświatowego. Obecne było też wydawnictwo szwedzkie Vivlio, reprezentowane przez panią Alexandrę von Seth. Podręczniki i katalogi wzbudziły duże zainteresowanie uczestników.
| następna » |
|---|
På Värner Rydénskolan i Malmö talar de flesta eleverna ett annat modersmål än svenska. För att eleverna skulle ha fler möjligheter och färre hinder startades för fem år sedan en unik, tvåspråkig undervisning i arabiska och albanska. I varje klass finns det en modersmålslärare och en svensklärare. När eleverna har behärskat ett språk (svenska eller modersmålet), kan de satsa mer tid på det andra språket. Då utvecklar de sin förmåga och färdighet i två språk så att båda språken är användbara i alla sammanhang.
